حتماً در ابتدای گفتگو نظر کودک خود را جویا شوید تا داده‌های فعلی او را بدانید و متناسب با همان بحث را ادامه دهید. برای نمونه، گفتگوی زیر ارائه می‌شود:

* کودک: مامان خدا همه آدما رو میبره جهنم؟

** مادر: چی باعث شده این سؤال رو بپرسی عزیزم؟

* آخه امروز دوستم به من گفت خدا هر کاری بخواد میتونه انجام بده. بعضی آدما رو میندازه تو آتیش جهنم و اذیتشون میکنه.

من….من…. چند روز پیش یه گربه رو که توی کوچه بود اذیت کردم. به خاطر همین خیلی میترسم از اینکه برم جهنم.

** فکر میکنی اذیت کردن گربه کار بدی بوده؟

* آره خودم بعدش پشیمون شدم و الان ناراحتم از کاری که کردم.

** عزیزم خدا خیلی مهربون و بخشنده است. کی گفته همه آدما رو میبره جهنم؟ ببین چقدر به ما نعمت و زیبایی داده. درسته میتونه هر کاری رو انجام بده اما آدم‌هایی که از کار بدشون پشیمون و ناراحت هستن رو قطعاً می‌بخشه. خودش چند بار توی قرآن گفته که اگر کار بدی بکنید و بعدش معذرت خواهی کنید، من شما رو میبخشم. انگار که اصلاً کار بدی انجام ندادید. منتها باید قول بدی به خودت که دیگه حیوونا رو اذیت نکنی.

• تلاش کنید متوجه شوید سؤال فرزند شما در مورد خداوند متناسب با چه نیازی است .گاهی سؤال کودک صرفاً برای جلب‌توجه و یا منحرف کردن شما از کاری که از او خواستید یا هر دلیل دیگری است که به اصل تمایل به دانستن و کنجکاوی برنمی‌گردد . در این صورت نیز به سؤالش بی‌اعتنا نباشید و گفتگو در مورد سؤال او را به زمانی موکول کنید که خیلی دور نباشد .
• جواب بعضی از سؤالات کودکان در مورد خداوند نیازمند توضیح منطقی و عقلانی نیست. مثلاً در جواب اینکه «خدا از کجا آمده؟» بهتر است در سنین پایین بعد از پرسش در مورد اینکه نظر خود او چیست ، تنها گفته شود: «خدا جاودانه است و بیش از این چیزی نمی‌دانم»