به این منظور می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید؛

1. ازآنجاکه احترام گذاشتن، پایه مهربانی و بخشندگی است پس آداب و ادب احترام به دیگران را به‌خصوص نزد کودک خود رعایت کنید .
2. در بخشندگی‌های خود ، کودکتان را مشارکت دهید و بگویید که این اعمالی است که خداوند از آن خشنود می‌شود و در کنار آن آداب و ملاحظات خیرخواهی را به آن‌ها یادآور شوید.
3. به‌این‌ترتیب که اگر قصد صدقه دادن دارید، آن را به دست کودک خود بدهید تا پرداخت و یا محل پرداخت آن را انتخاب نماید اما در مورد انتخاب محل پرداخت و ملاحظاتی که باید رعایت کند او را راهنمایی کنید.
4. اگر تغذیه‌ای برای مدرسه کودک خود تهیه می‌کنید، لقمه‌هایی اضافه بگذارید تا به دوستان خود تعارف کند اما یادآوری کنید که نباید از دوستش چشم‌داشتی داشته باشد.
5. اگر نذری دارید برای توزیع آن از کودک خود کمک بگیرید.  هم در مورد اینکه چرا نذر کردید  و هم  در مورد خاصیت نذر کردن و برکات آن با او گفتگو کنید و همچنین یادآور شوید که برای مشارکت در این امر احساس خودبزرگ‌بینی نداشته باشد  و خود را برتر نپندارد و یا در توزیع نذر، به دریافت‌کننده نگاه تحقیرآمیز نداشته باشد.
6. به کودکان خود بگوید که مهربانی و بخشندگی تنها به امور مالی و یا غذا و لباس معطوف نمی‌شود و حتی کمک کردن به دوست مدرسه‌ای برای اینکه مطلبی از درس را بهتر متوجه شود نیز مشمول بخشندگی و مهربانی می‌شود.
7. حتی دلجویی و هم دردی با دیگران در گرفتاری‌ها و مصیبت‌هایی که می‌بینند نیز ازجمله نیکی‌ها و یاری به دیگران است .
8. به او بگویید که هر کاری یا سخنی که بتواند مشکلی را از سر راه کسی بردارد و یا دلی را شاد نماید همگی جز مهربانی و بخشندگی محسوب می‌شود و مورد رضایت خداوند است.
9. همچنین از کودک خود بخواهید که در وقت نیاز ، خواسته خود را با دوستان و نزدیکانش در میان بگذارد و اجازه بدهد دیگران نیز به او مهربانی کنند و از این راه احساس نزدیکی بیشتری میان خود و اطرافیانش ایجاد نماید.